Aktualności

Po liście obecności zostało nas bardzo niewielu. Nie zamierzam zamykać bloga, jeśli chcecie, kontynuujcie wątki. Krakowskie Liceum przechodzi poważny zastój; stało się to dość szybko, nie ma chyba więc sensu rozpaczliwie reanimować bloga.


Dziękuję wszystkim, którzy dotąd z nami wytrwali! :)

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Karol Krzeszowski. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Karol Krzeszowski. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 25 października 2015

i can be you're worst fucking nightmare







Karol Krzeszowski
IID - dodatkowe zajęcia z biologii i polskiego - dodatkowy francuski - wolontariat




Historia

Urodził się 27 kwietnia w Warszawie, gdzie też spędził dwanaście lat swojego życia. Nigdy nie narzekał na to, że życie jest złe, chociaż mógłby bo jego los nie był dla niego zbyt łaskawy. W wieku jedenastu lat dowiedział się, że jest adoptowany, ale nie zrobiło to na nim większego wrażenia, bo nie miało to dla niego znaczenia. Nie przeszkadzało mu nawet to, że mieszkał tylko z matką, którą mąż zostawił po dwóch latach małżeństwa, co skłoniło kobietę do adopcji. Związki zawarte zbyt szybko zazwyczaj kończą się niepowodzeniem. Niestety Anna Krzeszowska od zawsze była kobietą niezwykle kochliwą, więc chłopak był świadkiem wielu licznych romansów, które nie kończyły się kolorowo.
Do Krakowa przeprowadził się trzy lata temu, gdy jego matka dostała posadę neurochirurga w miejscowym szpitalu. Szybko odnalazł się w nowym otoczeniu i nowej szkole. Zawieranie nowych znajomości nigdy nie sprawiało mu trudności. Od zawsze miał w sobie ten dziwny rodzaj magnetyzmu, który przyciągał innych do niego, chociaż nie słynął z wybitnego poczucia humoru i specjalnej życzliwości. Dwa lata temu w życiu jego matki pojawił się kolejny mężczyzna, ale tym razem romans okazał się czymś więcej i para zamieszkała razem by po kolejnym roku zawrzeć związek małżeński i w taki właśnie sposób do życia Karolka wdarł się kolejny mężczyzna – ojczym.

Wygląd

Pierwszym co rzuca się w oczy, gdy po raz pierwszy spojrzy się na Karola są jego piegi, które są rozsiane na całej jego twarzy. Są jego znakiem rozpoznawczym i przekleństwem, gdyż chłopak bardzo ich nie lubi. Na ludzi patrzy oczami koloru butelkowej zieleni, ni to ładne, ni to brzydkie, sam nie wie co ma myśleć o swoim kolorze oczu. Nie jest wysoki, gdyż ma niecały metr siedemdziesiąt trzy, co niekiedy powoduje że dosłownie tonie w tłumie ludzi wyższych od siebie. Nie jest przesadnie umięśniony, ale bardzo lubi swoją sylwetkę, która jest jedynym co tak właściwie mu się w nim podoba. Jest zakompleksiony, ale nie pokazuje tego tylko stara się zmieniać swoje niedoskonałości albo przekonywać siebie, że któregoś dnia mogą się one stać największymi atutami.

Zachowanie

Pomimo kompleksów Krzeszowski sprawia wrażenie osoby bardzo pewnej siebie, co po części jest prawdą, gdyż więcej pewności dodaje mu jego intelekt. Lubi się uczyć, co wśród jego rówieśników jest dość dziwne. Potrafi przesiedzieć całą noc z nosem w książkach, jeśli następnego dnia ma ważny egzamin. Rzadko przychodzi do szkoły nieprzygotowany. Lubi gdy go chwalą i mu słodzą, ale nie żebrze o to, bo domyśla się, że miałby w życiu jeszcze gorzej, gdyby dodano mu łatkę kujona. W wolnych chwilach uwielbia oglądać seriale i filmy z różnych gatunków, zwłaszcza slashery, które uwielbia. Oprócz tego uwielbia gotować, czytać komiksy i uprzykrzać życie innym ludziom, zwłaszcza tym którzy zaszli mu za skórę. Mówi dużo i często nie na temat. Jest żywiołowy i nie potrafi usiedzieć na miejscu, no chyba że ktoś go usadzi. Trzyma się bliskiej sobie grupki znajomych, ale łatwo nawiązuje kontakty z innymi. Stara się nie popełniać tych samych błędów i z każdego nieprzyjemności wyciągnąć jakąś lekcję. Zbyt dumny, więc rzadko przyzna się do pomyłki. Ma tendencję do matkowania innym i wtrącania się w nie swoje sprawy.

Charakter

Jest człowiekiem o wielu sprzecznościach. Prywatnie jest chłopakiem o złotym sercu, jednak w szkole sprawia wrażenie oziębłej i niedostępnej osoby, która woli nie mieć do czynienia z innymi ludźmi. Lubi spokój i dobrze się czuje w takim otoczeniu. Bywa niemiły i uszczypliwy. Powie to, co siedzi mu w głowie nie przejmując się konsekwencjami. Z kłopotów wychodzi obronną ręką i nie czeka aż ktoś wyciągnie do niego pomocną dłoń. Nie jest typem osoby, która pozwala sobą manipulować i włazić na głowę. Jego ambicja nie raz go przerosła, przez co chłopak niekiedy nie mógł wyrobić się ze wszystkimi obowiązkami. Inteligentny jak mało kto, ale do pupilka nauczycieli daleko mu brakuje. Nie jest taki spokojny na jakiego wygląda. Bezpośredni, czasem niemiły i szybko się denerwuje. Potrafi być stanowczy i uparty, więc często próby przekonania go do czegoś, co jest wbrew jego przekonaniom kończy się niepowodzeniem. Potrafi zgotować ludziom piekło albo zaprowadzić ich prosto do nieba.







Witam, witam. Na zdjęciu Wynston Shannon. Lubimy ciekawe i poplątane wątki i powiązania. Im gorzej się dzieje tym lepiej się bawimy a o to na blogach chodzi. Kocham dramaty. Preferuję handel wymienny - ja wymyślam, Ty zaczynasz i na odwrót, więc niech nikomu nie przyjdzie do głowy, że odwalę za niego całą robotę przy wymyślaniu i jeszcze zacznę (tak, wiem wychodzę na tego złego), zdarza mi się jednak zaoferować, że zrobię te dwie rzeczy, ale rzadko. Lubię się rozpisywać i moje minimum, jeśli chodzi o liczbę słów, to 300, ale proszę się tym nie sugerować, bo długość odpisów od innych mnie nie obchodzi o ile nie są to 4/5 zdań. Karta pojawiła się na innym blogu.